فرش بخشایش

ین فرش‌ها عمدتاً دارای نقوش سراسری گل‌دار، زمینه‌های کرم یا زرد و با گره متقارن (ترکی) بافته می‌شدند.

فرش بخشایش یکی از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین فرش‌های منطقه هریس در استان آذربایجان شرقی است. روستای بخشایش در حدود ۶۰ کیلومتری شرق تبریز قرار دارد و از دیرباز یکی از مهم‌ترین مراکز بافت فرش در منطقه هریس محسوب می‌شود. سابقه بافت فرش در این منطقه دست‌کم به اوایل قرن نوزدهم میلادی بازمی‌گردد و برخی پژوهشگران معتقدند که این هنر در بخشایش قدمتی بسیار بیشتر دارد.

فرش‌های بخشایش به دلیل طراحی‌های ساده اما قدرتمند، رنگ‌بندی گرم و طبیعی و کیفیت بالای پشم، از محبوب‌ترین فرش‌های عشایری و روستایی ایران در بازارهای جهانی به شمار می‌روند و امروزه به‌ویژه در میان طراحان داخلی و مجموعه‌داران فرش‌های آنتیک جایگاه ویژه‌ای دارند.

یکی از ویژگی‌های جالب فرش‌های قدیمی بخشایش، وجود خطوط مورب کوتاه در پشت فرش است که در اصطلاح Lazy Lines نامیده می‌شوند. این خطوط نشان می‌دهند که بافت فرش توسط چند بافنده انجام شده یا در مراحل مختلف بافت، کار به‌صورت مقطعی ادامه یافته است. این ویژگی امروزه یکی از نشانه‌های اصالت بسیاری از فرش‌های آنتیک بخشایش به شمار می‌رود.

قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده فرش بخشایش متعلق به حدود سال ۱۸۰۰ میلادی هستند. این فرش‌ها عمدتاً دارای نقوش سراسری گل‌دار، زمینه‌های کرم یا زرد و با گره متقارن (ترکی) بافته می‌شدند.

در نیمه دوم قرن نوزدهم، با افزایش تقاضای اروپا و آمریکا برای فرش‌های ایرانی، تاجران تبریز تولید فرش در روستاهای منطقه هریس از جمله بخشایش را گسترش دادند. در این دوره، فرش‌های بزرگ پارچه با نقوش متنوع مانند هراتی، هارشنگ، میناخانی، گل‌حنایی، درختی و طرح‌های هندسی تولید شدند.

حدود سال ۱۹۰۰ میلادی، با رواج تولید فرش‌های گوروان، بافت فرش‌های اصیل بخشایش به تدریج کاهش یافت و نمونه‌های اصیل این منطقه امروزه جزو فرش‌های آنتیک و ارزشمند ایران محسوب می‌شوند.

فرش دستبافت هریس و بخشایش از گذشته تا امروز.

بخشایش یکی از روستاهای قدیمی منطقه بوده که به‌تازگی در زمره شهرهای تازه‌تاسیس استان آذربایجان شرقی قرار‌گرفته. بخشایش در حوزه شهرستان هریس قرار دارد. فاصله بخشایش تا تبریز ٨٠ کیلومتر میباشد. منطقه هریس دارای چندین شهر و روستا بوده قالیبافی مهمترین حرفه مردمان آن ناحیه بوده است. در بین فرش‌های شهرها و روستاهای شهرستان هریس فرش بخشایش به دلیل کیفیت و تنوع نقوش موقعیت ویژه‌ای دارد. باید به این نکته توجه داشت که غلبه نام هریس در بین مردم و فرهنگ قالیبافی حاکم بر منطقه، به دلیل کیفیت و مرغوبیت قالی‌ها یا حجم تولیدات بیشتر هریس نیست و برخی ازاین شهرت از آن بخشایش و برخی روستاهای کوچک دیگراست
در حقیقت به طور دقیق نمی‌توان گفت از چه تاریخی در بخشایش قالی‌بافی وجود داشته است. همانطور که می‌دانیم دوره صفویه اوج هنر قالی‌بافی ایران بوده وعالی‌ترین نمونه‌های قالی ایران مربوط به آن زمان است. درآن زمان تبریز نیز از بزرگ‌ترین مراکز بافت فرش به شمار می‌رفته و به گفته پژوهشگران معروف ازجمله پرفسور پوپ بخشی از فرش‌های شناخته شده و موجود در موزه‌های دنیا را به هریس و بخشایش نسبت داده‌اند.
تاریخ فرش‌های بعد از صفوی را، می‌توان. به دو دوره تقسیم کرد:
الف -دوره اول مربوط به اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی (۱۳/۱۹میلادی) که زمان ورود شرکت‌های خارجی و شروع فعالیت برخی تولید‌کنندگان مستقل ایرانی در فرش است که تصاویر بسیار زیبایی از فرش‌های باارزش و اصیل از بخشایش بجای مانده است
ب- دوره دوم از اوایل قرن (۱۳/۲۰ میلادی)، بعد از ورود طرح‌های قالی تبریز به بخشایش بوده است. که بهترین قالی‌های تولیدی در بخشایش مربوط به دوره اول می‌باشد.
فرش‌های دوره اول ویژگی‌هایی خاص و ساده داشته‌اند. اما آنچه مسلم است، بافندگان دراین دوره از روشی مشخص و نقشه کامل و به عبارتی شهری یا مدیریت شده بهره نمی‌برده‌اند. در آن زمان طرح و نقش‌های ذهنی و یا طرح‌های محلی اصالت بیشتری داشته، همچنین برخی طرح‌ها و نقش‌های اقوام کوچنده دراین منطقه بافته می‌شده است. فرش بخشایش دارای ضخامت نسبی و پرز تقریباً بلند بوده و استفاده از طرح‌های بومی متنوع و رنگ‌های طبیعی وپشم‌های محلی وبا بافت خوب از دلایل اصلی شهرت فرش بخشایش بوده است.

بَخشایِش یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس و در مسیر تبریز به اهر قرار گرفته است. جمعیت این شهر، طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ خورشیدی، بالغ‌بر ۵۰۹۸ نفر می‌باشد.

این منطقه بخشی از ناحیه مشهور قالیبافی هریس به شمار می‌رود و از گذشته تحت تأثیر بازار بزرگ تبریز فعالیت داشته است.

گالری تصاویر

طرح‌ها و نقشه‌های رایج

از مهم‌ترین طرح‌های فرش بخشایش می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • طرح هراتی
  • طرح هارشنگ (خرچنگی)
  • طرح میناخانی
  • طرح گل‌حنایی
  • نقوش درختی
  • طرح‌های هندسی
  • نقوش گلدار سراسری
  • طرح‌های الهام‌گرفته از شال‌های کرمان (بته‌جقه)

در برخی نمونه‌ها نیز نقوش قفقازی و طرح‌های قالی‌های قزاق به‌وضوح دیده می‌شود.

رنگ‌بندی

ویژگی مهم فرش‌های بخشایش استفاده از رنگ‌های طبیعی و هماهنگ است. رایج‌ترین رنگ‌ها عبارت‌اند از:

  • سرمه‌ای
  • آبی روشن
  • قرمز روناسی
  • لاکی
  • زنگاری
  • طلایی کهنه
  • صورتی ملایم
  • کرم
  • شیری
  • زرد

رنگ‌ها معمولاً ملایم، گرم و طبیعی هستند و با گذشت زمان زیبایی بیشتری پیدا می‌کنند.

نوع بافت

  • گره متقارن (ترکی)
  • پرز نسبتاً بلند
  • بافت متوسط تا نسبتاً درشت
  • حدود ۴۰ تا ۶۰ گره در هر اینچ مربع
  • استفاده از دار عمودی چوبی

در نمونه‌های قدیمی، چله ممکن است کاملاً پشمی باشد، اما از اواخر قرن نوزدهم استفاده از چله پنبه‌ای نیز رایج شد.

مواد اولیه

  • پشم مرغوب گوسفندان منطقه و عشایر شاهسون
  • چله پشمی یا پنبه‌ای
  • رنگ‌های طبیعی گیاهی مانند:
    • روناس
    • نیل
    • اسپرک
    • پوست انار
    • پوست بلوط
    • برگ مو

 

ویژگی‌های ظاهری

فرش بخشایش با این خصوصیات شناخته می‌شود:

  • نقوش درشت و قدرتمند
  • طراحی انتزاعی و هندسی
  • رنگ‌های گرم و طبیعی
  • استحکام و دوام بالا
  • پرز بلندتر نسبت به بسیاری از فرش‌های هم‌دوره
  • مقاومت زیاد در برابر رفت‌وآمد
  • حفظ کیفیت و فرم حتی پس از سال‌ها استفاده

برخلاف برخی مراکز قالیبافی ایران، نام بافندگان شاخص یا استادکاران مشهور بخشایش در منابع تاریخی ثبت نشده است.

بافت فرش در این منطقه عمدتاً به صورت خانوادگی انجام می‌شد و بیشتر بافندگان را زنان روستا تشکیل می‌دادند. آنان با استفاده از دارهای عمودی چوبی، فرش‌های بزرگ پارچه را در مدت حدود سه ماه می‌بافتند. رنگرزی نخ‌ها نیز غالباً در خود روستا انجام می‌شد و از رنگزاهای طبیعی مانند روناس، نیل، اسپرک، پوست انار، پوست بلوط و برگ مو استفاده می‌کردند.

فرش ها و آثار

موردی پیدا نشد